سرمایه‌هایی که همچنان در مشعل‌ها می‌سوزد
سرمایه‌هایی که همچنان در مشعل‌ها می‌سوزد
حدود چند سال پیش موضوع جمع‌آوری فلر‌های گاز یا مشعل از سوی مسئولان مربوطه مطرح و قرار شد که هر سال با استفاده از دانش و تکنولوژی نوین بخشی از این گاز‌های همراه را جمع آوری کنند، اما متاسفانه تا به امروز دستاورد قابل توجهی را در این بخش شاهد نبودیم.

به گزارش خبرنگار «نبض انرژی»  آلودگی هوا و افزایش میزان آلاینده‌های زیست محیطی حرف امروز و فردا نیست بلکه به سال‌های قبل برمی‌گردد. باید به این نکته کلیدی اذعان کرد و گفت یکی از موضوعاتی که در شهر‌های صنعتی و نفتخیز بیشتر نمایان بوده موضوع سوزندان گاز‌های همراه و بکارگیری مازوت است که متاسفانه این آلودگی را تشدید کرده است.
براساس این گزارش جهان امروز با پیشرفت‌های بسیاری درزمینه نفت، گاز و دیگر دستاورد‌های صنعتی مواجه است و با توجه به جایگاهی که صنایع نفت، گاز، پتروشیمی و نیروگاهی در جهان امروز پیداکرده است، نباید از صدمات آن به انسان و محیط‌زیست غافل بود و باید به دنبال راه‌حل‌هایی برای کاهش این آسیب‌ها باشیم.
حدود چند سال پیش موضوع جمع‌آوری فلر‌های گاز یا مشعل از سوی مسئولان مربوطه مطرح و قرار شد که هر سال با استفاده از دانش و تکنولوژی نوین بخشی از این گاز‌های همراه را جمع آوری کنند، اما متاسفانه تا به امروز دستاورد قابل توجهی را در این بخش شاهد نبودیم.
سوختن فلر‌های پالایشگاه‌ها باعث پراکندگی میزان بسیار زیادی از ذرات معلق در هوای منطقه و به خطر افتادن سلامتی حدود ۱۰۰ هزار نفر از بومیان و شاغلان در این منطقه می‌شود. در همین راستا مسئولان چندین سال است که وعده می‌دهند که به‌زودی برای این مشعل‌ها فیلتر قرار می‌دهند، اما مشخص نیست که این زمان کی فرامی‌رسد و یا آن‌ها را جمع‌آوری می‌کنند.
باید به این نکته کلیدی تأکید کرد که بحث جلوگیری از سوختن گاز‌های همراه یکی از دغدغه‌های اصلی مردم، فعالان محیط زیست و حتی مسئولان حوزه نفت است که در این خصوص برخی از شرکت‌های نفتی از جمله شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب با اجرای طرح‌هایی سعی در جمع‌آوری این گازها، جلوگیری از سوختن آن‌ها و تبدیل به خوراک برای واحد‌های تولیدی را دارد.
همچنین هوشنگ فلاحتیان معاون برنامه‌ریزی وزیر نفت در همین رابطه گفته بود که الزاماً نمی‌توان سوزاندن گاز‌های مشعل را به صفر رساند، زیرا فرآیند‌های پالایشگاهی و پتروشیمی بر اساس استاندارد‌های موجود به‌گونه‌ای است که مشعل همچون سوپاپ اطمینان عمل می‌کند و اگر گاز مشعل خارج نشود، انفجار رخ می‌دهد، بنابراین بعضی از فرآیند‌ها به‌طور طبیعی گاز مشعل دارند. به گفته وی بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده، تا پایان امسال یا اوایل سال آینده معادل ۸.۲ میلیون مترمکعب گاز به‌صورت روزانه از مشعل‌ها جمع‌آوری می‌شود و در سال ۱۴۰۲، روزانه ۱۸.۲ میلیون مترمکعب دیگر به این مقدار افزوده می‌شود و برای سال ۱۴۰۳، روزانه ۱۷ میلیون مترمکعب دیگر و در سال ۱۴۰۴ نیز برابر ۷ میلیون مترمکعب در روز از سوختن گاز‌های مشعل کاسته می‌شود.
وی با توضیحی درباره طرح‌های در حال اجرا ادامه داد: باید به میدان‌هایی نفتی اشاره کنم که مزایده فروش گاز‌های مشعل آن‌ها پایان یافته و اکنون سرمایه‌گذار پای کار است. این میدان‌ها شامل میدان پارسی کلاستر، مارون ۳، منصوری، مارون ۶، نفت شهر و سومار، سروستان و سعادت‌آباد، چشمه خوش و غرب کارون می‌شود که قرارداد‌های آن امضا شده است و در مجموع روزانه ۵.۱۸ میلیون مترمکعب گاز جمع‌آوری می‌شود.
معاون وزیر نفت به میدان‌هایی که مزایده آن‌ها در حال انجام است نیز اشاره و تصریح کرد: برای میدان‌های خشت، مسجدسلیمان و سکوی سلمان مزایده‌هایی از سوی شرکت ملی نفت ایران در حال انجام است که معادل ۵.۶ میلیون مترمکعب جمع‌آوری گاز‌های مشعل را برای آن‌ها متصور هستیم و با اجرای همه این طرح‌ها امیدواریم بتوانیم ۵۰ درصد گاز‌های مشعل مربوط به بخش تولید نفت را در دو سال آینده جمع‌آوری کنیم و ۵۰ درصد دیگر نیز تا افق ۱۴۰۱ حذف می‌شود.