شهرک‌های کشاورزی راهی برای کاهش وابستگی به درآمد نفت
شهرک‌های کشاورزی راهی برای کاهش وابستگی به درآمد نفت
سرپرست دبیرخانه هیئت امنای دانشگاه آزاد اسلامی استان اصفهان شهرک‌های کشاورزی را راهی برای کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی عنوان کرد.

از دولت‌آباد، محمد باقری در وبینار تخصصی دانشگاه حل مسئله «شهرک‌های کشاورزی و تولیدات گلخانه‌ای و اقتصاد دانش‌بنیان» که به مناسبت هفته پژوهش در دانشگاه آزاد اسلامی واحد دولت‌آباد برگزار شد، اظهار کرد: ضرورت ایجاد شهرک‌های کشاورزی در کاهش بیکاری، افزایش بهره‌وری و ارزش‌افزوده اقتصادی، مدیریت منابع آبی و کشت گیاهان دارویی و پرورش دام و طیور و گردشگری است. نکته مهم و کلیدی این بوده که نباید اقتصاد شکننده و متکی به درآمدهای نفتی باشد.

به گزارش نبض‌انرژی،وی افزود: در بسیاری از گیاهان دارویی ظرفیت جذب آلاینده‌ها و فلزات سنگین وجود دارد که بدون تأثیر بر ماده مؤثره است. حوزه تولیدات دامی و طیور در شهرک‌های کشاورزی نیز از دیگر ظرفیت‌هایی بوده که باید مدنظر قرار داد. الگوهای توسعه اقتصادی اجتماعی جامعه‌محور با توانمندسازی مردم، زمینه‌های مشارکت فعال آنها را در برنامه‌های توسعه فراهم می‌کند که این را باید به‌ویژه در رابطه با شرق اصفهان مدنظر قرار داد. در استان پهناور اصفهان ظرفیت‌های بسیار ویژه و خاصی در حوزه‌های مختلف کشاورزی، صنعت و … وجود دارد؛ اما اکنون معضل جدی استان مسئله آب است.(بیشتر بخوانید)

سرپرست دبیرخانه هیئت امنای دانشگاه آزاد اسلامی استان اصفهان با تأکید بر اینکه وظیفه دانشگاه نقش‌آفرینی در رابطه با این مسئله است، عنوان کرد: بحث در حوزه کشاورزی و تولیدات گلخانه‌ای به‌منظور تولید ثروت از دانش و اشتغال بوده و یکی از مهم‌ترین اهداف کلان توسعه در هر کشوری، رشد اقتصادی، ایجاد رفاه اجتماعی و افزایش درآمد سرانه مردم و کاهش بیکاری است.

باقری اضافه کرد: در بسیاری از کشورها، توسعه روستایی به مانند راهبردی با اهمیت برای تأمین نیازهای اساسی و توزیع عادلانه ثروت تلقی می‌شود؛ اما در بسیاری از کشورها این توسعه بسیار اندک بوده و اکثر ظرفیت‌هایی که در روستاها مشاهده می‌کنیم، ضعیف است. سرانه‌های آب تجدیدشونده جهان روزبه‌روز در حال کاهش بوده که زنگ خطری برای همه ماست؛ اما در عین حال با توجه به این شرایط نقش مهم کشاورزی بسیار پراهمیت‌تر جلوه می‌کند.

رئیس دانشگاه آزاد اسلامی واحد دولت‌آباد بیان کرد: عوامل بازدارنده توسعه پایدار شامل افزایش روند مصرف انرژی، افرایش جمعیت، نبود تعادل سنی و جنسی جمعیت، بهره‌برداری بی‌رویه از منابع زیستی، فقدان آمایش سرزمین در توسعه شهری و صنعتی، تخریب محیط‌زیست و تدوین و اجرای برنامه‌های متمرکز توسعه‌ای است.